Waarom personeelsbladen van papier moeten zijn

Bedrijfsmagazines zouden ten dode zijn opgeschreven door de opmars van intranet. Niets is minder waar: papieren personeelsbladen bereiken hun doelgroep namelijk wél, waar digitale informatie dreigt te verzuipen.

Steeds meer bedrijven kiezen voor digitaal. Natuurlijk vanuit financieel oogpunt, want de drukkosten voor printmagazines blijven oplopen. Maar ook omdat ze er in dit digitale tijperk een community-achtige werksfeer mee hopen te creëren waarin collega’s elkaar motiveren en relevante bedrijfsinformatie- en kennis met elkaar delen.

De praktijk blijkt vaak weerbarstiger. Na een tijdje enthousiast posten en reageren, verschuift de focus vaak snel weer naar die uitpuilende inbox, de presentatie die nu echt een keer af moet of 1001 andere dingen die prioriteit verdienen.

Bij personeelsbladen is de urgentie om verschillende redenen dwingender. Ten eerste omdat personeelsbladen thuisbezorgd (kunnen) worden. De doelgroep krijgt dus echt iets in handen, in plaats van dat er abstracte teksten verschijnen in een beeldscherm.

Ten tweede: papier blijft verleiden. Het ruikt lekker, het knispert in je handen en voelt goed om vast te hebben. Personeelsbladen die gepassioneerd zijn gemaakt, met een goede, inhoudelijke balans tussen ‘need to know’ en ‘nice to know’, kennen bovendien een hoge informatieoverdracht.

Uit steekproeven van RedactiePartners bij HEMA, A.S. Watson en Praxis blijkt dat medewerkers privétijd vrijmaken om het personeelsblad te lezen. Het magazine, dat in het weekend thuis op de deurmat ploft, neemt in de woonkamer een even belangrijke positie in als publiektijdschriften. Van intranet kan dat – hoe actueel en eigentijds ook – nog niet worden gezegd.